ღ ❤ ღ واسه دل تنهـــام ღ ❤ ღ
السلام علیک یا رسول الله مدینه شد ز داغ مصطفى بیت الحزن امشب فضاى عالم هستى بود غرق محن امشب مکن اى آسمان روشن چراغ ماه را کز کین چراغ لاله شد خاموش در صحن چمن امشب السلام علیک یابن امیرالمومنین مهرت به کائنات برابر نمی شود داغی ز ماتم تو فزونتر نمی شود از داغ جانگداز تو ای گوهر وجود سنگ است هر دلی که مکدر نمی شود ظلمی که بر تو رفت ز بیداد اهل ظل بر صفحه خیال مصور نمی شود تنها جنازه تو شد آماج تیر کین یک ره شد این جنایت و دیگر نمی شود السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا بي پناهم،خسته ام! تنها به دادم ميرسي؟ گرچه آهو نيستم،اما پر از دلتنگي ام ضامن چشمان آهوها! به دادم ميرسي؟ پ.ن:سلام فرارسیدن ایام سوگواری رو به هموتون تسلیت میگم واسه همه دعا کنید التماس دعا گاهي حجم دنياي درونم از وجودت تهي مي شود آن وقت من مي مانم و تنهايي و ترسهايم درها ديوار مي شوند و اميدهايم آرزوهايي دور از دسترس مي شوند خداي مهربانم ... روزنه ي قلبم را به رويت باز کن چون تنها نور وجود توست که دلم را روشن نگه مي دارد. "چهلمین روز مرگ دلـــم" تسلیت دلم،واسه خاک شدن همیشه ات و دیگه نداشتنت شب و روزم خلاصه شده در "تنهایی،غصه و حسرت نبودنت" چقدر سخته وقتی بدونی مهم نیستی،بدونی دلت دیگه ارزش نداره بدونی دیگه بدون و نبودنت مهم نیست و صدای شکسته شدن دلتو با گوشای خودت بشنوی دلم واسه گذشته خودم،واسه بچگیام ... واسه اون روزا که نمیدونستم زندگی چیه خیلی تنگه ... اونقدر تنگ که دلم میخواد یه گوشه بشینم و همش زار بزنم بگم خدایا چرا من از بین همه ی بندهات؟!!! از وقتی دلم مرد دیگه خنده واسم معنایی نداره، تظاهر به خندیدن فقط واسه اینکه کسی غم تو چشمامو نفهمه انگار تو این دنیا دیواری کوتاه تر از دیوار ما پیدا نمیشه ... خدایا خسته شدم،بریدم ... شاید فراموشت شده،شاید دلت تنگه برام شاید بیداری مثله من به فکر اون خاطره ها شاید تو هم شب که میشه میری به سمت جاده ها بگو تو هم خسته شدی مثله من از فاصله ها با هر قدم برداشتنت فاصله بینمون نشست لحظه ای که بستی در رو شنیدی قلب من شکست یادت میاد که من کیم؟همون که میمیره برات همونی که دل نداره برگی بیفته سر راهت نمیتونم دورت کنم لحظه ای از تو رویاهام تو مثله خالکوبی شدی تو تک،تک خاطراه هام از کی داری تو دور میشی از من که میمیرم برات از منی که دل ندارم برگی بیفته سر راهت بگو من از کی بگیرم حتی یه بار سراغتو دارم حسودی میکنم به آینه ی اتاق تو کاش جای اون آینه بودم هر روز تورو می دیدمت اگر که بالشت بودم هر لحظه میبوسیدمت خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا کوچه کوچه دلم پر از غوغاست هر طرف خیمه عزا برپاست قدسیان سوگوار و محزونند همه هستى سیه پوش عزاست ماه خون و خروش و ماتم شد ماه خون خدا محرم شد ...
فرا رسیدن ماه محرم و تاسوعا و عاشواری حسینی رو بهتون تسلیت میگم بچه ها واسم دعا کنید التماس دعا ... ·▪●ღ چه فرقي ميکند که کجاي قصه ي تو ايستاده ام ღ●▪·˙ ·▪●ღ من يکي بود هميشه ام ღ●▪·˙ ·▪●ღ و تو يکي نبود بي کسي هايم ღ●▪·˙ ·▪●ღ مادربزرگ هم با بهترين کامواي دنيا ღ●▪·˙ ·▪●ღ اين قصه را هر جور ببافد ღ●▪·˙ ·▪●ღ آخرش از تو سر در نمياورم ღ●▪·˙ ·▪●ღ آخرش کلاغ ها راست مي گويند که تو نيستي ღ●▪·˙ ·▪●ღ پايان اين قصه هر چقدر بالا و پائين بروي ღ●▪·˙ ·▪●ღ راست يا دروغ خبري از تو نيست ღ●▪·˙ براي دلم گاهي مادري مهربان ميشوم دست نوازش برسرش ميكشم ميگويم ... غصه نخور،ميگذرد ... براي دلم گاهي پدر ميشوم خشمگين ميگويم ... بس كن ديگر بزرگ شدي برای دلم گاهي هم دوستي ميشوم مهربان دستش راميگيرم ... ميبرمش به باغ رویا قاصدک ها تا دورترین سرزمین ها چرخیدند و مژده ی آمدنت را به چشم های تشنه رساندند خاک،قدمگاه ملکوتی تو شد و ... فرشته ها زائر همیشگی ات تا به هر بهانه به زیارت چشمان روشنت بیایند و بوی خوشت را برای آسمانها سوغات ببرند حرمت،قبله دلهای شکسته جهان نگرانی و غم هایش را ... همین که به پنجره فولاد تو گره میزند آرام میگیرد مرا کبوتر گنبدت کن آقـــا سرگردانیم ام را سامان ببخش یا امام رئوف من به محبت تو و ولایت تو پناه آورده ام مرا از هوای دل انگیز ولایت سر خوش کن سلام ضامن آهوی دل شکسته من به پای بوس نگاهت غریب می آید پ.ن:سلام میلاد شمس الشموس خسرو اقلیم طوس شاه انیس النفسوس امام رضا (ع) امام مهربونی رو به همتون تبریک میگم "عیدتون مبارک" فقط انباشت مي شود برهم،آسمانش گرفته است و تا باريدنش را ه ماندست و هر دم سنگين تر كه گاهي ناخواسته مي گريد،دلش طاقت نمي آورد و مي بارد فريب مي دهد ما را و خود را پشت آفتابي روزهايش كه با سنگيني هوا بي رمق مي شود گرمايش ما را خوش مي كند كه هنوز هيچ چيزش نيست اما دستش رو مي شود شايد رسوا مي شود تابش تمام از كف رفته است گاه گاه گندم گوني چهر ه اش در نيمروز، كدر شدنش وآرام گريستنش انگشت نماي مردمانش مي كند پرسيدن ... از چه بي قراري مي كني؟ هر ساعت گونه گونه مي شوي،ثباتت كجاست ؟ يك باره سرد مي شوي ، دمي ديگر داغ مي كني و بعيد نيست ساعتي ديگر تاب نياوري و بگريستن دل ما را هم رنجه كني شايد هوايش هوايي شده نگاه كن كه چقدر رنگ مي افشاند گويي براي مانگاريش از هيچ چيز فرو نمي گذارد از چه... نمي دانم عمرش كوته است و نرفته راه بسيار ، آري پاييز است و جرمش سر ريزي راز بايد خموش شوي و در همين حيرانيت سوخت كني همه برگت مدفون وخودت را تنها پشت سرماي سرد طرد كني
اشك من هم جاري است شايد اين ابر كه مي نالد و مي گريد از درد من است آخري اين ابر هم از دلم با خبر است شايد او مي داند كه فرو خوردن اشك قاتل جان من است من به زير باران از غم و درد خودم مي نالم اشك خود را كه نگه مي دارم با يه بغض كهنه من رهايش كردم باز زير باران من به زير باران اشكها مي ريزم همگان در گذرند باز بي هيچ تامل در من سر به سوي آسمان مي سايم من نمي دانم... صورتم باراني است يا آسمان باراني است و تا سحر ، زیر قطره های باریده زیر آسمان آواز می خواندم کاش باران می بارید و قلبم را می شست ، از ذره ذره غم های خاک گرفته کاش باران می بارید ، تا با بوی خاک آرام بگیرم دلم می خواست ، امشب باران با من بود تا شادیم را با او قسمت کنم ... امشب اندکی شادم ... دوباره این چشم های خسته بارانی شده دوباره دلم گرفته است و شعر دلتنگی را برای این دل میخوانم میخوانم و اشک میریزم آنقدر اشک میریزم تا این اشکها تبدیل به گریه شوند در گوشه ای ، تنهای تنها و خسته از این دنیا دوباره این دل بهانه میگیرد و درد دلتنگی را در دلم بیشتر میکند خیلی دلم گرفته است مثل همان لحظه ای که آسمان ابری می شود خیلی دلم گرفته است مثل همان لحظه ای که پرنده در قفس اسیر است و با نگاه معصومانه خود به پرنده هایی که در آسمان آزادانه پرواز می کنند چشم دوخته است دلم گرفته است مثل لحظه تلخ غروب مثل لحظه سوختن پروانه مثل لحظه شکستن یک قلب تنها دوباره خورشید می رود و یک آسمان بی ستاره می آید و دوباره این دل بهانه می گیرد ه کنار پنجره میروم ، نگاه به آسمان بی ستاره آسمانی دلگیرتر از این دل خسته یک شب سرد و بی روح ، سردتر از این وجود یخ زده خیلی دلم گرفته است احساس تنهایی در وجودم بیشتر از همیشه است تنهایی مرا می سوزاند دلم هوای تو را کرده است دوباره این دل مثل چشمانم در حسرت طلوعی دیگر است آسمان چشمانم پر از ابرهای سیاه سرگردان است قناری پر بسته در گوشه ای از قفس این دل نشسته و بی آواز است هوا ... هوای ابریست هوای دلگیریست میخواهم گریه کنم میخواهم ببارم دلم میخواهد از این غم تلخ و نفسگیر رها شوم اما نمی توانم … دوباره دلم گرفته است ، خیلی دلم گرفته است اما کسی نیست تا با من درد دل کند بلکه آرام شوم… هیچکس نیست به یاد روی مه آلوده اش غزل خوانم به فکر ماه پس ابرم و هراسانم چقدر طول کشید انتظار ، می ترسم به وقت آمدنت زنده ام ؟ نمی دانم به فکر پرده کشیدن ز رویت ای ماهم که از زمان ظهورت حدودا آگاهم نه ، دور نیست زیاد این زمان ظهور ببین صدای قدمت آید از ته آهم عطش برای شرب نگاهت ببین به لب هایم همین بس است بیا و نگو نمی آیم برای انتظار تو آقا توانمان رفته برای شیعه بد است آقا ، نگو که تنهایمی نالم که شیفته رخ ماه و خراب آن خالم ولی همین که خوب فکر می کنم شاید من به شاخه های درخت شکفتنت کالم مرا نبین که به گلشن و چمن خارم امید آمدنت را به روی گل دارم به خاطر گلها بیا بهار گلزارم که سیصد و سیزده گل در این چمن دارم پ.ن:سلام عیدتون مبارک انشالله هرچی از امام زمان (عج) میخواین بهتون بده واسه منم دعا کنین روز خوش گر سرخم، چنان آتش حدیث دیگری دارم گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی و صحرا در عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه و من بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود ز آنچه زیر لب می گفت شنیدم، سخت شیدا بود نمی دانم چه بیماری به جان دلبرش افتاده بود اما طبیبان گفته بودندش بگیرند ریشه اش را و بسوزانند شود مرهم برای دلبرش آندم شفا یابد چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را و یک دم هم نیاسوده که افتاد چشم او ناگه به روی من بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من به ره افتاد و او می رفت و من در دست او بودم و او هر لحظه سر را رو به بالاها تشکر می کرد پس از چندی و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت به لب هایی که تاول داشت گفت: اما چه باید کرد؟ به جانم هیچ تابی نیست اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من برای دلبرم هرگز دوایی نیست خودش هم تشنه بود اما نمی فهمید حالش را چنان می رفت و من در دست او بودم و حالا من تمام هست او بودم نه حتی آب، نسیمی در بیابان کو ؟ که ناگه روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر او کم شد دلش لبریز ماتم شد کمی اندیشه کرد نشست و سینه را با سنگ خارایی ز هم بشکافت! ز هم بشکافت! زمین و آسمان را پشت و رو می کرد و هر چیزی که هرجا بود با غم رو به رو می کرد به من می داد و بر لب های او فریاد بمان ای گل که تو تاج سرم هستی دوای دلبرم هستی بمان ای گل و با این رنگ و زیبایی و نام من شقایق شد گل همیشه عاشق شد سه نور آمد به عالم پر ز احساس معطر هر سه از عطر گل یاس سه نور تابناک آسمانی حسین بی علی و سجاد و عباس ღ ღ ღ ღ ღ میلاد گل رسول و زهرا و علی است زیرا که جهان خجسته زین نور جلی است ما را دگر از روز جزا بیمی نیست چون بر دل ما عشق حسین بن علی است ღ ღ ღ ღ ღ علقمه را عطر گل یاس دامن یکی است قمر بنی هاشمیان در همه ناس یکی است سیر کردم عدد ابجد و دیدم به حساب نام زیبای اباصالح و عباس یکی است ღ ღ ღ ღ ღ خورشید جمالش مشرق از برج کمال آمد چو خدا را شد جلوه گر بر خلق اشراق جمال آمد شد از برج عبودیت عیان شمس ربوبیّت تجلّی جمال آن جا تجلّی جلال آمد ............................................................................................ پ.ن:سلام ولادت سه نور رو بهتون تبریک میگم امیدوارم تو این روزا هرچی که از خدا میخواین بهتون بده مارو هم دعا کنین روز خوش در زمستان دشت کاغذها پنجه هایم جرقه می کارد آری آغاز دوست داشتن است گر چه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست آه بگذار گم شوم در تو کس نیابد دگر نشانه ی من روح سوزان و آه مرطوبت بوزد بر تن ترانه ی من دانی از زندگی چه می خواهم ؟ من تو باشم تو پای تا سر من زندگی گر هزار باره بود بار دیگر تو بار دیگر تو آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن .............................................................................................. پ.ن:سلام امیدوارم خوب باشین امروز وبم یه ساله شد با تموم خاطراتش "تولد وبم مبارک" مرد دریـــا،مرد بـــارون با تـــو زندگی یه باغـــه هـــرچی دارم از تــو دارم هنـــوزم اگه نگیـــری دستامو می افتم از پـــا ... " پــــدر مهربونــــــــم روزت مبـــــارک " کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!! و من مانند شمع می سوزم و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند و من گریان و نالانم و من تنهای تنهایم !!! درون کلبه ی خاموش خویش اما کسی حال من غمگین نمی پرسد!!! و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم درون سینه ی پرجوش خویش اما!!! کسی حال من تنها نمی پرسد ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!! که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او ودیگر هیچی از من نمی ماند!!! ............................................................................................................................ پ.ن:سلام امیدوارم خوب باشین ... فصل بهار داره یواش،یواش تموم میشه و تابستون داره از راه میرسه ولی هنوز آسمون دله من حال و هوای زمستونو داره ... چقدر سخته زندگی ... همش آدم غصه اش میگیره چرا "آدما" اینقد سنگ دل شدن و حرف هیچ کسی رو نمیفهممن؟؟؟؟ ولی وقتی واسشون مشکل پیش بیاد باید هم بفهمیشون و هم درکشون کنی چراهمش من بفهمم و درک کنم؟؟؟ مگه تحمل یه آدم چقدره ؟؟؟؟؟ هیچکس صدای سکوتمو که پر از تنهایی و سکوتت نمیشونن یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد نگاهی نکنم که دلی بلرزد راهی نروم که که بیراه باشد خطی ننویسم که کسی آزار دهد کسی را یادم باشد که روز و روزگار خوشست همه چیز روبراه و بر وفق مراد است خب تنها تنها دل ماست که دل نیست آره فریاد سکوت منو بشنوین مردم چـــــــــرا کسی به فکر من نیست خدایا سرده این پایین از اون بالا اگه میشه نگام كن یه كاری كن اگه میشه ... فقط گاهی خودت قلبمو پاك كن خدایا سرده این دستام از اون بالا خودت ببین میلرزه مگه حتی همه دنیا به این دوری به این سردی می ارزه تمومش كن دیگه بسه از زندگی خسته شدم یه زخمی دارم از دردش می سوزمو میخوام میخوام بمیرم خدایا من دارم میام یكم با من مدارا كن شنیدم گرمه آغوشت اگه میشه منم یه گوشه جا كن ...................................................................................................... پ.ن:سلام حرف هایم بر سر دلم عقده کرده است مدتی ست نگذاشته اند حرف بزنم
میخواهم گوشه ای بنشینم و کمی تنها باشم حرف بزنم،بنویسم،بگویم انگشتهایم خمیازه میکشند. باید بنویسم ... این حرف هارا نمیشود تحمل کرد، نمی توان بیشتر از این در دل نگه داشت ورم میکند و رنجم میدهد ... میروم... کجا بروم؟ وقتی که هیچ جایی مرا نمیخواهد وقتی که هیچ جایی راهم نمیدهند وقتی که هیچ کس به حرف هایم گوش نمیکند وقتی که همه بدون آن که چیزی بدانند در موردم قضاوت میکنند ... " آی خدا گله دارم ازت " "مادر عزیزم روزت مبارک" مادرم ای نازنینم ای پناه آخرینم گرمی دستاتو میخوام خورشید چشماتو میخوام مادرم آرامش تو باعث آسایش من این تویی کوهی پر از درد این منم ناشکر و دلسرد مادرم ای تک ستاره خسته ای با قلب پاره قربون نگاه نازت اون صدای دلنوازت عاشق لالاییهاتم دلسپرده ی صداتم مادرم زخمی کشیدی تا به آرامش رسیدی منه شرمنده،فداتم عاشق چشم سیاتم مادرم مهر تو با من مادرم من خاک پاتم مادرم برام دعا کن درای بسته رو برام تو واکن تا که این تن جون بگیره باصدات آروم بگیره عشق تو عزیزم هرگز از یادم نمیره واسه هرکسی که میگم قصه شو آتیش میگیره دلم من یه دریـــا خون بود چشم تو یه دنیـــا تردید آخرین لحظه نگاهت غصه داشته باز ولی خندید ... خبر رفتنت یه ماهی توی خشکی رفته جون داد زلزله خیلی دل آروم هم از غصه تکون داد ... خیالتون راحت شد که بی شما میمیرم محبت و از اون وقت کمتر و کمتر کردی گفته بودی با منی حتی اگه نباشم کلاغ خبر میاورد از تب و تابی که سر کرد ............................................................................................... پ.ن:سلام امیدوارم خوب باشید و ایام به کامتون باشه واسه ما که ایام به کام نیستش امیدوارم خوش باشید یه مدتی نیستم خوبی و بدی از ما دید حلال کنید شاید دیگه نیومدم نمیدووووووونم خدانگهدار روزتون خوش شیشه قلبم آنقدر نازك شده كه با كو چكترین تلنگری میشكند دلم می خواهد فریاد بزنم ولی واژه ای نمی یابم كه عمق دردم را در فریاد منعكس كند فریادی در اوج سكوت كه همیشه برای خودم سر داده ام دلم به درد می اید وقتی سر نوشت را به نظاره مینشینم كاش می شد پرواز كنم پروازی بی انتهاتا رسیدن به ابدییت ... كاش می شد در میان هجوم بی رحمانه درد خودم را پیدا كنم نفرین به بودن وقتی با درد همراه است بغض گلویم را میفشارد به گوشه ای پناه میبرم كاش این بار هم كسی اشكهایم را نبیند **************** پ.ن:سلام زندگی من گورستان آرزوهایم شده است ... رویای با تو بودن را نمی توان نوشت نمی توان گفت و حتی نمیتوان سرود با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی در نداشتند و من همچون غربت زدای در اغوش بی کران دریای بی کسی به انتظار ساحل نگاهت می نشینم و می مانم تا ابد وتا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید ................................................................................................................................ پ.ن:سلام امروز روز تولدمه دلم کلی گرفته ... تا الان نشده بود که روز تولدم دلم گرفته باشه فکر میکردم اولین کسی که امسال این روز رو... چه خوش خیال بودم آی سرنوشت بیزارم ازت روزتون خوش رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم تا دوست را به ياري نخوانيم، براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند طعم توفيق را مي چشاند و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است در بهار هر نسيمي که خود را بر چهره ات مي زند ياد "تنهايي" را در سرت زنده ميكند "تنها" خوشبخت بودن خوشبختي اي رنج آور و نيمه تمام است " تنها" بودن ، بودني به نيمه است و من براي نخستين بار در هستي ام رنج "تنهايي" را احساس کردم **دکتر شریعتی** ............................................................................................................ سلام امیدوارم خوب باشین سال نو مبارک میخواستم عکس بذارم دیدم به حال و روز من و این متن نمی خوره آخه عید وقتی میاد که دله آدمم شاد باشه نه اینکه تظاهر به شاد بودن کنه هرچی غم و خسته ی دنیاست بریزه رو سرت و موقع سال تحویل فقط بغض کنی همون روز اولی از شدتش بغضی که گلو فشار میده به هق هق بیفتی فکر میکردم عید بیاد همه چی عوض میشه ولی انکار نه خبری نیست بهار اومده نه واسه منم هنوز حال و هوای من زمستونیه کی این زمستون تموم بشه خدا میدونه اینجوری عید نمیشه ای خدا ... خوش به حاله بقیه ... روزتون خوش سلام امیدوارم همتون خوب باشین این روزا همه مشغولن و سرشون گرمه هر کیو دیدم خوشحاله و خبرای خوبی شنیده... خوش به حالشون،چه دلشون خوشه خدایا پس من چی ؟؟؟؟؟؟ سخته تو سکوت و تاریکی شب به یه نقطه خیره بشی و دونه دونه ی اشکاتو بشماری کی تا حالا دونه های اشکشو شمرده ؟؟؟ اینقدر سخته که سرتو زیر بالش فرو می بری که صدای ترکیدن بغضت رو کسی نشنوه ... اینقد سخته که بعضی وقتا دستاتو واسه خفه کردن صدات مشت میکنی اونقد که از فشار ناخنات به کف دستتات حس میکنی دارن آتیش میگیرن اینقد سخته که سوزش قلبتو احساس میکنی ... کی تا حالا این حس رو داشته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اینقد سخته که یه غم به اندازه ی دنیا رو دلت سنگینی میکنه ... این بود آخرین درد و دل ღ ❤ ღღ ❤ ღღ ❤ ღღ ❤ ღღ ❤ ღღ ❤ ღ دارد باران مي بارد و داغ تنهايي ام تازه مي شود! نگو که نمي آيي نگو مرا همسفر دشت آسمان نيستي از ابتداي خلقت سخن از تنها سفر کردن نبود قول داده اي باز گردي از همان دم رفتنت تمام لحظه هاي بي قرار را بغض کرده ام و هر ثانيه که مي گذرد روزها به اندازه هزار سال از هم فاصله مي گیرند ............................................................................................ پ.ن:آخرین آپ سال 89 بود یه صفحه ی دیگه از تقویم عمرمون ورق خورد امسال هم گذشت با همه بدیا و خوبیاش امسال دلم خونه تکونی نداشت چون از کسی کینه به دل نداشتم از وقتی این جمله رو شنیدنم از کسی ناراحت نشدم یا اگه هم ناراحت شدم فقط واسه چند لحظه بوده ... این جمله ... «به خلق خدا به دیده ی احسان نگاه کن شاید یکی از اولیاءالله باشد» همین یه جمله کوتاه اگه بدی از ما دید حلال کنین امیدوارم سال جدید سال پر خیر و برکتی واسه همتون باشه سر سفره هاتون منم دعا کنین با آرزوی سلامتی واسه همتون پیشاپیش سال نو مبارک روز خوش (تنهــــــا) راه دوري است و پايي خسته تيرگي هست و چراغي مرده مي کنم تنها از جاده عبور دور ماندند ز من آدم ها سايه اي از سر ديوار گذشته غمي افزود مرا بر غم ها فکر تاريکي و اين ويراني بي خبر آمد تا با دل من قصه ساز کند پنهاني نيست رنگي که بگويد با من اندکي صبر سحر نزديک است هر دم اين بانگ برآرم از دل واي اين شب چقدر تاريک است خنده اي کو که به دل انگيزم؟ قطره اي کو که به دريا ريزم؟ صخره اي کو به بدان آويزم؟ مثل اين است که شب نمناک است ديگران را هم غم هست به دل غم من ليک غمي غمناک است امروز روز ولنتاین یا به زبون خودمون "روز عشق" یادمه وقتی بچه بودم بزرگترا یه بازیو یادمون داده بودن که بی سروصدا بود می گفتیم کلاغ پر گنجشک پر طوطی پر.. یادتونه ؟؟؟!!! اما حالا که بزرگتر شدم تو تنهایی هام اینجوری میگمش دلم پر عشق پر زندگی پر خنده پر من پر او پر وقتی اینا پر میشه زندگی هیچی میشه،هیچ ... هیچ ... وقتی این پر میشن تنهایی،غم،غصه،حسرت و گریه با کمال میل میان سراغت وقتی اینا پر میشن همش دوست داری گریه کنی به بهونه های مختلف ... وقتی اینا پر میشن دیگه هیچی واست معنا نداره حتی بارون که زمانی میدویم پشت پنجره و آسمونی رو که می باره معلوم نیست دلش واسه چی گرفته اینجوری زار میزنه بی معنا میشه ... یا حتی ماه شب چهارده که تو هوای بهاری،وقتی نسیم خنکی که می وزه و تو دله شب زل زدی بهش یه کار بیهوده میشه ... وقتی اینا پر میشن یه غم اندازه ی دنیا رو دلت سنگینی میکنه وقتی اینا پر میشن معنی خندیدن بعضیارو هم به زور میفهمی وقتی اینا پر میشن کلی حرف نگفته رو دلت میمونه وقتی اینا پر میشن دیگه از گریه کردن بعضیا تو خیابون یا پارک خنده ات نمی گیره... وقتی اینا پر میشن بغض راه نفس کشیدنت رو می بنده وقتی اینا پر میشن دوست داری مثل بچه ها همش پاتو زمین بکوبی و گریه کنی وقتی اینا پر میشن شب به این امید می خوابی که دیگه از خواب بیدار نشی ... وقتی اینا پر میشن ... قبرستونی که توش یه سنگ قبره و پرپرشون میکنم آره یه سنگ قبر اونم سنگ قبره دله منه که دیگه خاکش کردم البته نه همه شو یه قسمتش خیلی کوچیکش هنوز زنده ست و داره میزنه ... اون یه قسمتم فقط واسه خاطر یه امید که هنوز زنده ست... وقتی اینا پر میشن ... فقط زیر لب میتونی بگی خدایا مواظبش باش مواظب خودت باش خب با این وجود نمیدونم باید تبریک بگم یا ...؟؟؟!! و در آخر ... از وقتی رفت یه روز خوش ندیدم خواستم دلم یه گوشه ای بمیره خسته شدم چه انتظار سختی یکی بیاد جون منو بگیره قلب من ازتپیدنش خسته شد نبضم با ضربه های معکوس مرد قلب من خستگی خوابش گرفت این دله نا امید و مایوس مرد ... بود بر شاخه هايم آخرين برگ تو دلم یه دنیا حرفه که می خوام بگم براتون تو بگو به من کجایی تا ببوسم خاک پاتون آقا جون دلم گرفته مثل آسمون پائیز میدونم مرغ دله من دوباره کرده هواتون با خودم یه نذری کردم که اگه تورو ببینم با همون نگاه اول جونم و بدم براتون چه خوبه خونه قلبم بشه جای تو همیشه حک کنی رو صفحه ی دل نقش روی دلرباتو چی میشه یه بار شبونه رد شی از کوچه ی قلبم روی ماهتو ببینم یا که بشنوم صداتون مارو هم یه نیمه ی شب تو نماز شب دعا کن تا صبا برام بیاره صدا و سوز دعاتون بیا تا برات بمیرم که به عشق تو اسیرم الهی به جون بگیرم همه ی درد و بلاتون بیا تا دورت بگردم حالا که اسیر دردم بیا ای یوسف زهرا ببوسم شال عزاتو گفتی پر خون میشه چشمات از غم داغ شقایق الهی که من بمیرم نبینم خون چشاتون چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند شاید هم بهار آنچه به جا می ماند ....................................................... پ.ن:سلام خوبین؟؟؟ من اصلا خوب نیستم تورو خدا یکی منو درک کنه٫ منم آدمم
زائري باراني ام آقا !به دادم ميرسي؟
هنوز هم بي تاب است
ادامه مطلب
شقایق گفت با خنده نه تبدارم، نه بیمارم
یکی از روزهایی که زمین تبدار و سوزان بود
اگر یک شاخه گل آرد از آن نوعی که من بودم
بسی صحرای سوزان را به دنبال گلش بوده
به آسانی مرا با ریشه از خاکم جداکرد و
هوا چون کوره آتش زمین می سوخت
در این صحرا که آبی نیست
و از این گل که جایی نیست
دلم می سوخت اما راه پایان کو ؟
و دیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت
آنگه مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت
اما ! آه صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد
نمی دانم چه می گویم ؟ به جای آب، خونش را
و من ماندم نشان عشق و شیدایی
تو پنداري که شب چشمم به خواب است
نداني اين جزيره غرق آبست
به حال گريه مي خوانم خدا را
به حال دوست مي جويم شما را
زبس دل سوي مردم کرده ام من
در اين دنيا تو را گم کرده ام من
مرا در عاشقي بي تاب کردي
کجا هستي دلم را آب کردي
نه اکنون بلکه عمري، روزگاريست
که پيش روي ما غمگين حصاريست
بود روز تو براي ما شب تار
صدايت مي رسد از پشت ديوار
کلام نازنينت مهر جوش است
صدايت در لطافت چون سروش است
بدا ، روز و شب ما هم يکي نيست
شب ما بهر تو همگام روز است
به وقت صبح تو ما را شب آيد
در آن هنگامه جانم بر لب آيد
کويرم من، تو گلشن باش اي يار
به تاريکي تو روشن بــاش اي يار
هیچ کس اینجا گم نمی شوند
آدم ها به همان خونسردی که آمده اند
یکی در مه
یکی در غبار
یکی در باران
یکی در باد
و بی رحم ترینشان در برف
رد پاییست
و خاطره ای که هر از گاه
پس میزند مثل نسیم سحر
پرده های اتاقت را ...
| Design By : ParsSkin.com |
در کوچه های خیس
به گوش من رساند
و من هم تنهایی خود را
با آینه های حضورت
تکرار کردم ...
